Trochę historii

Pierwsze wzmianki o parafii pochodzą z 1291 roku, już w XIII wieku stał tu drewniany kościół.

W 1591 roku piorun uderzył w świątynię. Pożar strawił niemal wszystko, lecz w zgliszczach odnaleziono cudownie ocalały obraz Matki Bożej. W 1602 roku przeniesiono go do nowego kościoła a wieść o tym wydarzeniu przyciągnęła rzesze pielgrzymów.

Potem przyszła wojna trzydziestoletnia (1618–1648). Kościół został zdewastowany, cudowny obraz zaginął. Mieszkańcy jednak nie poddali się – odbudowali świątynię, choć w 1660 roku wichura ponownie ją zniszczyła.

Dopiero w latach 1702–1724 powstał obecny, barokowy kościół św. Jana Chrzciciela. W 1856 roku dobudowano neogotycką wieżę, widoczną z wielu kilometrów. W 1961 roku sanktuarium wpisano do rejestru zabytków.

W jego wnętrzu znajduje się skarb – figura Matki Bożej Jutrzenki Nadziei.

Dziś, gdy stajesz w progach sanktuarium, wchodzisz w historię pisaną przez osiem stuleci – historię wiary, wytrwałości i nadziei, która – jak jutrzenka – zawsze powraca po najciemniejszej nocy.